AirKnight

หลังจากที่ได้ประกาศผลสอบรอบสุดท้ายไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ถึงตอนนี้ ว่าที่ นตท.ใหม่ คงได้เลี้ยงฉลองยินดีกันไปเรียบร้อยแล้วนะครับ หลายคนคงสมหวังดั้งใจหลังจากที่ได้เพียรพยายามอ่านหนังสือหนังหามาแรมปีหรือบางคนอาจหลายปีในที่สุดก็สอบติดซะที เย้...

หลังจากนี้ไปชีวิตของเขาเหล่านั้นเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง จากเด็กนักเรียนมัธยมธรรมดา เรียนๆ เล่นๆ ตกเย็นเล่นบอล ตกดึก DotA ก่อนนอนโทรศัพท์ หลังนี้เป็นต้นไปชีวิตของเขาจะไม่เหมือนเดิมอีกไป

ย้อนไปเมื่อสิบกว่าปีก่อน ณ ถนนพระรามสี่ ตรงข้ามสวมลุมฯ ซึ่งปัจจุบันปลายสภาพไปเป็นสวนลุมไนท์บาซ่าไปเรียบร้อยแล้ว นตท.ใหม่ ซึ่งผ่านการสอบคัดเลือกมาจากทั่วทุกภาคของประเทศไทยได้เข้ามารายงานตัวที่ โรงเรียนเตรียมทหาร ตั้งแต่เช้าตู่อากาศสดใสมีแสงแดดอ่อนๆ สาดส่องลงมาไม่ร้อนมากนัก ใครที่นั่งรถผ่านไปผ่านมาแถวนั้นจะสังเกตเห็นนักเรียนมัธยมราวๆ หกร้อยกว่าคนตัดผมเกรียนทรงหัวไม้ขีดนั้งกันอยู่เป็นแถวๆ กลางสนามฟุตบอลและมีรุ่นพี่ซึ่งเป็นนักเรียนบังคับบัญชาแต่งเครื่องแบบของนักเรียนเตรียมทหารอันหล่อเหลา คอยเดินเช็คจำนวนยอดของนักเรียนเตรียมทหารใหม่(ต่อไปนี้จะเรียกสั้นๆ ว่านักเรียนใหม่) หลังจากที่รับยอดเสร็จก็ค่อยๆ พาแถวเดิน ซึ่งเป็นครั้งสุดท้ายที่ได้เดินเป็นแถวใน โรงเรียนเตรียมทหาร เป็นเวลาครึ่งปี เพราะหลังจากนั้นจะต้องใช้การเคลื่อนที่โดยการวิ่งตลอดเวลาที่เป็นนักเรียนใหม่ เมื่อเดินไปถึงที่กองพันก็พาขึ้นไปจัดแจงที่ทางข้าวของเครื่องใช้ สิ่งของที่ไม่จำเป็นและผิดกฎหมาย(คือผิดระเบียบ รร.) จะถูกตรวจค้นอย่างละเอียด พอทุกอย่างเริ่มเข้าที่เข้าทาง(ในสายตาของคอมแมนด์) สภาพความเป็นนักเรียนใหม่จึงเริ่มขึ้นอย่างแท้จริง

"1 นาทีแถวพร้อมหน้ากองพัน ไปได้!!" คำสั่งของหัวกองร้อยดังลั่นโรงนอนซึ่งอยู่ชั้นสามของตัวตึก สิ้นเสียงคำสั่งพวกเรามองหน้ากันงงเล็กน้อย (อะไรของมันวะ) แต่เวลาที่จะได้งงช่างมีน้อยนิดเหลือเกินเพราะหลังจากนั้นอีกสามวินาทีก็มีคำสั่งที่สองเกิดจากหัวหน้าหมวดอีกคนอีก "เอ้าๆ ยืนมึนอะไรกันนักเรียนใหม่ ไม่ไปหรือไง ไม่อยากลงไปก็อยู่มันบนนี้แหละ เตรียมตัวยึดพื้น" เอาแล้วไงกรูงานเข้าแล้ว

    "20 ครั้ง" ...เงียบ...  "อ้าวไม่ทวนคำสั่งหรือไง 20 ครั้ง"

     นักเรียนใหม่ : "ยี่สิบครั้ง"

     หน.มว. : " ไม่ได้ยิน!! 20 ครั้ง "

เป็นธรรมดาครับคนเป็นนักเรียนบังคับบัญชาหรือคอมแมนด์หุมันจะตึงๆ หน่อย พวกกรูตะโกนแหกปากกันอย่างดังยังเสือกไม่ได้ยินอีก

     นักเรียนใหม่ : "(((ยี่สิบคร้างงงงงงง)))"

     หน.มว. : " เริ่ม!! "

     นักเรียนใหม่ : "1 .. 2 .. 3 .. 4 .. 5 ......... 17 .. 18 ..19 .."

     หน.มว. : "เลิกทำาา!! มีคนอู้ นับใหม่เริ่ม!!"  อ้าววว ใครมันอู้ฟะ แล้วทำไมมรึงต้องมาสั่งหยุดตอนจะเสร็จแล้วเนี้ย - -"

     หลังจากโดน หน.มว.ซัดไปเกือบร้อยก็ตาลีตาเหลือกลงมารวมแถวที่หน้ากองพันก็เจอ หน.ร้อย.คนเดิมอีก

     หน.ร้อย : "ผมให้เวลาพวกคุณ 1 นาที ไม่ใช้ 1 ชั่วโมง เป็นแค่นักเรียนใหม่ทำไมใช้เวลามากมาย กอดคอกัน!! 50 ครั้ง" เริ่มเยอะขึ้นแล้วเว้ยยยย พวกเราก็ลุกนั่งกันไปสักพัก "35..36..37..38.."

     หน.ร้อย : "เลิกทำ!!"   อีกแล้วครับท่านเมิงจะเอากี่ทีก็จัดมาทีเดียวดิวะแบบนี้มันเซ็งนะเฟ้ย "ผมไม่ใช่ทหารเรือนะครับไม่ต้องมาเล่นเวฟเดี๋ยวเมาคลื่น" (อันนี้พูดในใจ) หลังจากนั้นก็มาอีกเป็นชุดโดนไปอีกสองสามร้อยขาเริ่มสั่นแล้วเสร็จจากหัวหน้ากองร้อยก็เป็นคิวของหัวหน้ากองพัน

     หน.พัน : "สวัสดีนักเรียนใหม่ วันนี้อากาศแจ่มใส (แจ่มบ้านเมิงดิร้อนฉิบหาย) เป็นฤกษ์งามยามดีที่เราจะมาทำความรู้จักกัน ผมนักเรียนเตรียมทหารXXX หัวหน้ากองพันที่สี่ ยินดีต้อนรับนักเรียนใหม่ทุกคนเดี๋ยวหลังจากที่พบนายทหารปกครองแล้ว เราจะได้มาทำความรู้จักกันอีกที" เสร็จแล้วพี่แกก็ลงไปต่อไปก็มีนายทหารปกครองขึ้นมาชี้แจงเรื่องต่างๆ ไล่ไปทีละคนตั้งแต่ผู้พันยันผู้หมวดจบใหม่กว่าจะจบก็หมดเหงื่อไปเกือบปี๊ป

    ปล.ขอบคุณนะครับอุตส่าห์อ่านจนจบ.. พอก่อนแล้วกันเรื่องมันยาวครับมีภาคต่อวันหน้าครับ