หายหน้าหายตาไปนาน ช่วงนี้งานเยอะ(งานนอกทั้งนั้น อิๆ) ว่างก็ไปแร่ดดูบอลไทยลีกอีกไม่ได้มาอัพให้จบซะที

อย่างว่าล่ะครับความขี้เกียจมันไม่เข้าใครออกใครนะ 

 

ต่อจากตอนที่แล้วนะครับ

พอได้เข้าห้องฝึกฝนเพื่อเข้าไปนั่งอ่านหนังสือหนังหาทำการบ้าน แต่วันแรกจะมีรึการบ้านมีแต่นายทหารกะคอมแมนด์มาชี้แจงการปฏิบัติตลอดนั่งฟังได้ไม่นานก็โดนแดกอีกแล้วแต่ก็ไม่ได้มากมายอะไรโดยรวมๆ จะสอนระเบียบและธรรมเนียมการปฏิบัติมากกว่าเข้ามาวันแรกแบบนี้แหละนั่งฟังเพลินๆ ก็ถึงเวลารวมแถวสวดมนต์จนได้

 การรวมแถวเพื่อสวดมนต์ในตอนสามทุ่มนั้นจะรวมนักเรียนเตรียมทหารทุกคนทุกชั้นปีมารวมไว้ที่ลานรวมพลที่หน้าองค์พระ(จำชื่อพระไม่ได้แล้ว) เพราะฉนั้นเวลาแห่งความสุขของนักเรียนใหม่จึงเริ่มขึ้นอีกครั้ง

     คอมแมนด์ - "อ้าวเื่มื่อไหร่จะเสร็จสักที จัดแถวแค่นียังไม่เป็นแถวเลย ไม่ต้องเข้าแล้วแถว หาที่ว่างเฉพาะตัว เตรียมตัวพุ่งหลัง!!"

เอาแล้วไงกรูงานเข้าอีกแล้วก่อนอื่นขออธิบายคร่าวๆ เรื่องท่าพุ่งหลังก่อน การพุ่งหลังคือการกำลังกายท่าหนึ่งโดยเริ่มจากการยืนตรงแล้วนั่งยองๆ เอามือยันพื้น แล้วดีดขาคู่สองข้างไปด้านหลังให้อยู่ในท่าวิดพื้น แล้วดีดกลับเข้ามาในท่านั่งยองแล้วค่อยยืนตรงจะเป็นหนึ่งยกครับ เพราะฉนั้นเวลาทำท่านี้ก็จะต้องก้มๆ เงยๆ ลุกๆ นั่งๆ ทำให้เหนื่อยง่ายครับ ใครเชื่อลองทำดูสักยี่สิบยกดูเรียกเหงื่อได้ดีนักแลไม่ต้องไปเงินตังที่ฟิตเนสที่ไหนเลย

    คอมแมนด์ - "ยี่สิบยก เริ่ม!!"

  โดนแดกกันไปตามระเบียบพอรวมแถวได้จริงๆ ก็เริ่มทำการสวดมนต์โดยเริ่มจากนโม 3 จบต่อด้วยบทสวดสรภัญญะ(สะกดถูกรึป่าว) แล้วก็ตามด้วยเพลงชาติและเพลงสรรเสริญพระบารมี พอจบขบวนความหมดเรียบร้อยก็เข้าสู่บรรยากาศมาคุอีกครั้งหนึ่งโดยนายทหารเวรกรมนักเรียน

   น.เวร - "สวัสดีนักเรียนทั้งหลายโดยเฉพาะนักเรียนใหม่ คงยังไม่รู้จักผมอ้าวใครรู้บ้างผมชื่อไร (เงียบ...กรูจารู้ได้งายฟระ) ไม่มี ฉนั้นเรามาทำความรู้จักกันดีกว่า  กำแพงพันสี่ไปได"

   นักเรียนใหม่ - วิ่งหน้าตั้ง(แต่ไม่รักเธอนะ) ไปแตะกำแพงหลังลานหน้าองค์พระ... เหตุการต่อจากนั้นก็ตามเดิมครับโดนไปเรื่อยๆ กว่าจะได้เลิกก็นะแตรนอนดังซะแล้ว 

หลังจากที่ขึ้นไปบนกองร้อยหรือโรงนอนนั้นก็ได้เปลี่ยนชุดจากชุดพละเป็นชุดนอนแต่แหมชุดนอนเนี้ยมันยังไม่ได้ซักเลยนะเฟร้ยยย จังหวะไม่มีใครคิดไรแล้วเพราะเสียงเร่งเร้าจะคอมแมนด์ ไล่หลังมา "10..9..8..7.." พอใส่เสร็จก็ยืนประจำท้ายเตียงตัวเอง มีการตรวจ กกน.ด้วย!!! ใช่ครับตรวจ กกน.จริงๆ ตรวจว่าใครใส่รึเปล่าเค้าห้ามใส่ กกน.นอนครับ เพื่อกันปัญหาโลกแตกของนักเรียนใหม่คือโรคผิวหนังพวกธัมโมสังโคนั้นเอง แต่มันก็ไม่ได้กันได้เลย(T_T)คืนแรกกว่าจะได้นอนก็นะเตียงกลายเป็นทะเลไปแล้วนึกว่าฉี่รดที่นอน แต่ความจริงแล้ว มันเป็นเหงื่อนั้นเอง .... หลับไปได้แต่เมื่อไหร่ไม่รู้รู้อีกทีตอนแตรปลุกและตามมาด้วยเสียงนกหวีดของคอมแมนด์ทำให้นักเรียนใหม่ที่กำลังหลับไหลต้องกระชากร่างไร้วิญญาณเด้งขึ้นมาเปลี่ยนเสื้อผ้าสวมรองเท้าลงไปรวมแถวซึ่งบอกตรงๆ ว่าไร้วิญาณจริงๆ ประมาณว่ายังฝันอยู่เลยจะมาบิดขี้เกียจแบบเดิมโย้เย้ไปมาไม่ยอมลุกไม่ได้เลยพอรวมแถวเสร็จความคิดที่แล่นมาตอนนั้นเลย "กูอยากลาออกชิบฉาย กูจานอนเว้ยยยย ง่วงงงง เหนื่อยยยย" แต่ได้แต่ตะโกนในใจเท่านั้น...

 ปล.จบซะทีความขี้เกียจไม่เข้าใครออกใครจริง 555